Schuld

Nu iedereen te hoop loopt wat betreft ‘het klimaat’ en de meningen hierover hopeloos verdeeld zijn wil ik hierbij ook even mijn ei kwijt.
Ten eerste, de aspiraties van een landje als Nederland om met vérgaande maatregelen iets aan de ‘klimaatverandering’ te doen gaan m.i. om heel andere dingen dan ‘het klimaat’. Immers, opkomende industrielanden als China en India investeren intussen bijvoorbeeld in het bouwen van duizenden nieuwe kolencentrales; het gejuicht bij het sluiten van ‘onze’ Hemweg-centrale in Amsterdam klinkt in dat verband toch wat schril, en ietwat voorbarig. Het punt is dat Nederland ‘het klimaat’ wereldwijd nu eenmaal niet noemenswaardig kan beïnvloeden, we zijn gewoon te klein. Toch wordt hier een hele stapel ingrijpende – en peperdure – maatregelen gepland, ongeacht het groeiende verzet hiertegen. Wat is hier nu écht aan de hand?

Follow The Money.
Kort door de bocht: elke euro of dollar in omloop begint zijn bestaan als een schuld aan de Centrale Bank (ECB of FED). Deze Centrale Bank is een private commerciële onderneming met het doel om winst te maken en haar macht steeds verder te vergroten. De bank creëert dit schuld-geld uit het niets. Magie! De schuld aan deze onderneming moet vervolgens met interest terugbetaald worden. maar aangezien hiervoor niet voldoende geld in omloop is, zal de schuld aan de bank (en de macht ervan) steeds verder groeien en kan deze schuld nooit voldaan worden. Voor deze bank is een nationale economie zoals Nederland een geweldig verdienmodel met de Belastingdienst als incassobureau. Feitelijk zijn we een soort vee op een grote boerderij. En deze boerderij moet groeien, groei is namelijk goed. Dan groeit ook de winst die afgeroomd kan worden. En groeit de boerderij niet en kan deze niet aan zijn verplichtingen voldoen, dan volgt beslaglegging; hoe dan ook een win-win situatie voor de bank. Het werkt precies hetzelfde als bij een hypotheek of andere lening. Je krijgt een X bedrag bijgeschreven op je rekening (uit het niets getoverd door je bank) en dat bedrag moet binnen een bepaalde tijd met rente terugbetaald worden. Dat extra bedrag moet je verdienen door te werken. Maar dan word je ontslagen, of je partner gaat er vandoor, en dan toont die oh zo vriendelijke klantgerichte bank opeens een heel ander gezicht. Je wordt uit je huis getrapt en de bank legt beslag op je bezit, en je kan het verder bekijken, dakloos, en sta je opeens op straat, tussen de junks en andere Verwarde Personen.

Dit mechanisme, of deze truc, wordt ook wel aangeduid als ‘groei-dwang’. Je gaat een schuld aan die met samengestelde rente terugbetaald moet worden, dus er moet flink gegroeid worden. Lukt dit niet, dan ben je de sjaak. Dit geldt op micro- en macro-niveau. Groei is heilig, schuld is goed.

Ons geld is dus schuld. We betalen met schuld, iedereen heeft schuld, iedereen is schuldig. De bank dicteert, want de bank heeft de absolute macht. De bank is God. En de bank zegt nu: ‘Klimaat!’. Nieuwe schulden moeten worden aangegaan, de economie trekt weer aan, de ‘groene’ industrie rukt al op. Nieuwe mega-schulden, nieuwe ‘duurzame’ technologieën, briljant nieuw verdienmodel, want: ‘klimaat’. En prompt wordt alles in stelling gebracht om iedereen op de boerderij in de juiste stemming te brengen: de media en politiek; ‘klimaat’ gonst het overal. We moeten wel, de situatie is ernstig, de aarde zal verschroeien en de zee klotst al bijna over de dijk. Angst…

Goed bezig, die bank. Geniaal.

Uiteindelijk kan ik maar één ding bedenken: Jezus trapte de woekeraars de tempel uit. Misschien wordt het tijd dat wij dat ook doen.



Eén antwoord op “Schuld”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.